De wereld van Briefgeheim
In Briefgeheim ontdek je samen met het hoofdpersonage, de avonturier-in-spé Duc de Vedette, een mysterieuze wereld. In de brieven die hij je schrijft leer je de schimmige figuren kennen, die heimelijk tussen tot de verbeelding sprekende plekken reizen.
De eerste brief licht al een tipje van de sluier: wie zijn de Witte Dame, de Alchemist en Incognito en wat voeren ze in het schild dat het daglicht niet mag zien?
De personages en locaties van deze geheimzinnige wereld komen ook tot leven in de gelijknamige schilderijen en de brieven die thematisch vormgegeven zijn. Brief na brief kom je meer te weten in een richting die je zelf bepaalt.
Het hangt van jou af of je in de richting van de Nevellanden zal reizen, of naar de Leegte, of naar nog een andere locatie maar elke plek verbergt haar eigen geheimen en raadsels. Meedenken met Duc kan zeker maar je hoeft geen Sherlock Holmes te zijn om de geheimen te doorgronden!
Jij bent degene die Duc in zijn avontuur langs dubieuze personages en doorheen penibele situaties gidst; ook al werkt hij zich regelmatig in de nesten, toch komt hij er (meestal) zonder grote kleerscheuren uit.
Jij maakt een keuze en enkele dagen later krijg je de brief met hoe de beslissing uitgedraaid is. Let op! Een keuze kan zowel positief als negatief uitdraaien maar is nooit fataal: je krijgt hoe dan ook negen brieven met leesplezier!
Door alle mogelijke keuzes splitst het verhaal zich uiteindelijk tot 36 verschillende eindes, waarvan jij er dus één zal bereiken. Er zijn evenwel heroïsche eindes, waarbij Duc zegeviert of als de held uit het verhaal komt maar er zijn ook tragische eindes waarbij Duc (net) niet zijn (of jouw) doel bereikt.
Tot nu toe hebben testspelers drie verschillende eindes bereikt. Op facebook en instagram kun je volgen welke eindes bereikt zijn, alsook welke personages en locaties het populairst zijn. In de epiloog die jouw verhaal afrondt krijg je ook nog een certificaat en een overzicht van het parcours dat jij Duc hebt laten volgen.
...Ik liep door wat ooit een statig gebouw moet geweest zijn maar dat nu afgetakeld en door de natuur overgroeid aan zijn lot was overgelaten. Er stonden hier en daar nog tafels en kastjes met in onbruik geraakte instrumenten, wachtend om ineen te vallen; andere meubels hadden zich al, letterlijk, bij hun lot neergelegd. Vergane glorie, ook dat is een beetje de Lagune. Ik vroeg me af of ik hier iemand zou ontmoeten toen ik een onwereldse stem hoorde lachen. Het haar op mijn nek kwam recht maar ik suste mezelf met de gedachte dat het de wind was die door de afbrokkelende plafonds en gammele muren huilde.
Nog een fragment uit de brief 'Het verlaten Gesticht'
En toen zag ik het spook. In mijn ooghoek zag ik een schim, vluchtig als de rook van een uitgeblazen kaars de trap opschieten. Ik schrok en wist even niet of ik er achter moest gaan of me uit de voeten moest maken. Ik stapte onwillekeurig achteruit, draaide me om en botste op het vlezige, onverzettelijke lijf van de Alchemist. Met mijn neus in zijn jas gedrukt rook ik zand en lijm.
‘Je ziet er uit alsof je een spook hebt gezien!’ zei hij luidop lachend...